خانم فیاض بخش توی برنامه سمت خدا گفتن : باید کارهایی که انجام میدیم برای رضای خدا باشه اینجوری از کسی توقع نداریم برای کارهایی که انجام میدیم ازمون تشکر کنه و فکر نمیکنیم کسی قدرمونو نمیدونه  .

این که کارهامون فقط و فقط برای رضای خدا باشه خیلی خوب و پسندیدس ولی چه کار کنیم که بتونیم این حسو درون خودمون به وجود بیاریم شروع هر کاری  میگم خب من ظرف میشورم برای رضای خدا بعد تا چند تیکه ظرف بیشتر کثیف میشه نق و نوق میکنم که وااای خسته شدم چقدر ظرف کثیف میکنید . میخوام برم خرید میگم برای رضای خدا بعدش کلی منت میزارم که با دهن روزه با بچه کوچیک تو این گرمای تابستون رفتم خرید و کلی خسته شدم و فروشنده ها چه قدر بداخلاق بودن و هزار تا غر دیگه . میخوام زندگیم برای رضای خدا باشه ولی نمیدونم چرا همش پیش خودم میگم همه کارها رو دوش منه غذا بپزم ، سفره رو پهن کنم ، جمع کنم و ظرفا رو بشورم ، قبضا رو پرداخت کنم ، حواسم باشه مهلت قسط نگذره ، حواسم باشه خرید خونه رو انجام بدم و کم و کسری توی خونه نباشه ، حواسم باشه مهمون دعوت کنم و مهمونی بگیرم ، حواسم باشه هر روز احوال مادرم و مادر همسرم و خواهرا و خواهرای همسر و هزار نفر دیگه رو بگیرم که ناراحت نشن که چرا ازشون بیخبرم و اونا از ما بیخبر ، حواسم باشه خورد و خوراک بچه سر جاش باشه ، حواسم به خونه و زندگیم باشه خاک نگیره کثیف نباشه ، حواسم به لباسهای تمیز و اتو کشیده ی شوهرم باشه ، حواسم باشه افطار و شام به موقع حاضر باشه و حواسم باید به هزار جای دیگه باشه همه ی حواس ها برای رضای خدا . نمیدونم واقعا برای رضای خداست یا نه ولی اگه اینجوریه چرا اینقدر خسته میشم؟ چرا اینفدر کلافم ؟ چرا حس میکنم زحمتایی که میکشم به چشم نمیاد ؟ درسته کارهام برای رضای خداس ولی مگه من چه قدر ظرفیت دارم خب منم خسته میشم منم سرم درد میگیره منم ممکنه سرما بخورم ممکنه مریض بشم ولی حتی اگه خدایی نکرده مریض هم بشم چیزی از مسئولیت من نباید کم بشه باید همچنان همه چیز گل و بلبل باقی بمونه خیلی وقتا دردهامو توی خودم میریزم نه استراحتی نه خوابی چون همه چیز باید مرتب باشه چون من یک همسر و یک مادرم البته همچنان برای رضای خدا کار میکنم که اون هم منتظر اجر و ثواب نیستم خیلی باید رو رفتارم کار کنم از الان ، غر زدن و منت گذاشتن ممنوع . درسته خیلی از کارهایی که انجام میدم جزء وظایفم نیست و برای خیلی هاشون یه تشکر خشک و خالی هم نمیشنوم و اصلا زحمتام به چشم نمیاد ولی دیگه مهم نیست من کارهامو روی اصل رضایت خدا انجام میدم مهم خداست و بس